ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ  ΗΜΕΡΑ  ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ  ΗΜΕΡΑ  ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ

Αδεσποτάκια, οι άστεγοι τετράποδοι συνδημότες…

Σε έναν κόσμο εχθρικό για αυτά, έρμαια των ανθρωπίνων διαθέσεων και των καιρικών συνθηκών προσπαθούν εναγωνίως καθημερινά να επιβιώσουν.

Έχουν δικαίωμα στην αξιοπρεπή διαβίωση αλλά δεν έχουν φωνή να το διεκδικήσουν. Εμείς, είμαστε η φωνή τους. Εμείς, που είμαστε και οι υπεύθυνοι / ανεύθυνοι που ζουν ανυπεράσπιστα. Γιατί τα αφήσαμε να αναπαραχθούν ανεξέλεγκτα είτε ως κηδεμόνες είτε ως πολιτεία, γιατί ξαφνικά κατάλαβαμε πως δεν είναι παιχνίδια και χρειάζονται χρόνο και φροντίδα, άρα ας φύγουν από το δρόμο μας και ας αφεθούν στο δρόμο…

Και κάπως έτσι, ψυχές που δεν μας φταίνε σε τίποτα, σε κάποιους φταίνε για όλα! Γιατί χαλούν την αισθητική τους όπως περιφέρονται ταλαιπωρημένα, γιατί λερώνουν τα πεζοδρόμια, γιατί μεταφέρουν ασθένειες – χωρίς να ξέρουν ποιες και αν και πώς! Παρότι έχουμε κάνει κάποια βήματα μπροστά, ακόμα ακούγεται το «μην πλησιάσεις το σκύλο, θα σε δαγκώσει», «μην πλησιάσεις την γάτα θα κολλήσεις τοξόπλασμα». Πόσοι ξέρουμε ότι η πιθανότερη εστία μετάδοσης τοξοπλάσματος είναι τα ανεπαρκώς καθαρισμένα ωμά λαχανικά; Και όμως, ακόμα αντιμετωπίζουμε την συμβίωση μας με τα ζώα με όρους μεσαίωνα… Αυτό πρέπει να αλλάξει αν θέλουμε να θεωρούμε εαυτούς πολιτισμένους. Το δικαίωμα στη ζωή το έχουν όλα τα έμβια όντα. Και εμείς ως ισχυρό είδος πρέπει να μεριμνήσουμε για τα ασθενέστερα είδη! Είναι καιρός η πολιτεία και εν προκειμένω οι Δήμοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Και εμείς, να τις αναζητούμε σε αυτούς. Δεν αρκεί μόνο η ιδιωτική πρωτοβουλία, πρέπει να λειτουργήσουμε συντεταγμένα και σε θεσμικό επίπεδο. Με σωστή κατανομή και εκμετάλλευση των κονδυλίων, με προγράμματα στειρώσεων και εμβολιασμών, με 24ωρη συνεργασία κτηνιάτρων για την ιατρική φροντίδα και περίθαλψη, με συνδρομή φιλοζωικών σωματείων για την πρόνοια και την ευθύνη της σίτισης, με σεμινάρια ενημέρωσης. Είναι κρίμα, προεκλογικά, να επενδύουμε στο φιλοζωικό αίσθημα των δημοτών για να κερδίσουμε συμπάθειες και μετεκλογικά, να αφήνουμε τα αδεσποτάκια στην τύχη τους! Την κακή…

Δεν μας ζητούν τίποτα και μας τα δίνουν απλόχερα όλα! Απλά περιμένουν χωρίς απαιτήσεις, λίγο νερό, λίγο φαγητό, λίγη αγάπη! Και σαν άπιαστο όνειρο, μία στέγη, μία οικογένεια. Δεν μας κοστίζει τίποτα να τους δώσουμε λίγη σημασία, λίγη προσοχή, λίγη βοήθεια να επιβιώσουν. Πόσο κοστίζει λίγη τροφή; Ένα μπολ νερό; Ένας ασφαλής χώρος, μία γωνία να κρυφτούν όταν ο καιρός τα πολεμάει; Μπροστά στο βλέμμα και την ευγνωμοσύνη που θα εκφράσουν με κάθε τρόπο, ό,τι και αν έχουμε ξοδέψει δείχνει τόσο μικρής αξίας!

Απλώστε το χέρι σε ένα αδέσποτο, σκεφτείτε πως θα θέλατε και εσείς ένα χέρι βοήθειας αν ξαφνικά έπρεπε να επιβιώσετε στο δρόμο! Αγαπήστε τα! Υιοθετήστε, μην αγοράζετε! Δεν αγαπούμε με προδιαγραφές. Η ομορφιά ενός πλάσματος έχει να κάνει με την ομορφιά της ψυχής του. Και οι ψυχές των ζώων είναι όλες όμορφες. Γιατί είναι αγνές!

Σε μία εποχή που αμφισβητούνται ακόμα και οι υπέρτατες σταθερές της ανθρώπινης φύσης, ας δοκιμάσουμε να μάθουμε πόσο καλύτεροι μπορούμε να γίνουμε φροντίζοντας πλάσματα που μας έχουν ανάγκη.

Σταυρούλα Αλαφάκη

Leave a comment